Advertisements
Breaking Newz:

5 σπουδαία βιβλία που δεν χρειάζεται να διαβάσεις ποτέ

Στο Δρόμο – Τζακ Κέρουακ

Μια φλύαρη, ανιαρή και εντελώς άτεχνη καταγραφή αέναων οδοιπορικών στην Αμερική της δεκαετίας του 50. Ο πρωταγωνιστής και οι φίλοι του είναι μια ανανεούμενη αγέλη χαμένων κορμιών που γυρνάνε από πόλη σε πόλη φεσώνοντας κόσμο, κλέβοντας, γαμώντας, εξαπατώντας και γκαστρώνοντας, χωρίς σκοπό και αιτία. Η έλλειψη σκοπού και αιτίας είναι και το φιλοσοφικό υπόβαθρο του βιβλίου, που ευαγγελίζεται το ιδανικό της ακηδεμόνευτης ελευθερίας με εντελώς εφηβικούς όρους, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ταιριάζουν στους λάτρεις του κάμπινγκ στην Αντίπαρο ή των μπαφοεξορμήσεων στην Ικαρία. Καμία ουσιαστική πλοκή, κανένα βάθος χαρακτήρων, η αποθέωση της ρηχότητας με ρετρό περίβλημα χιπικοχιπστερισμού. Ακατάλληλο για άτομα με απολυτήριο λυκείου.

Ο Παίκτης – Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι 

Με μερικούς κλασικούς είναι πολύ απλό. Π.χ με τον Όσκαρ Ουάηλντ, διαβάζεις πέντε γραμμές και καταλαβαίνεις αμέσως γιατί είναι κλασικός, γιατί είναι και θεωρείται σπουδαίος, γιατί παραμένει επίκαιρος, κ.λ.π. Με τον Ντοστογιέφσκι i just don’t get it. Ο Παίκτης είναι από τα βιβλία που διάβασα με πολύ πόνο, γιατί είναι τόσο επιθετικά βαρετός που κάθε σελίδα του ήταν και μία αφορμή να βγάλω το μάτι μου με τη γωνία του εξωφύλλου για να λυτρωθώ. Μία ανώφελη ιστορία ενός μουνόδουλου τυχοδιώκτη που μαζοχιστικά αφήνει τις γυναίκες να τον εκμεταλλεύονται, γιατί έτσι μόνο νιώθει ζωντανός. Δηλαδή ένα στόρυ που θα μπορούσαμε κάλλιστα να δούμε και σε βιντεοκασέτα από τα 80s με πρωταγωνιστή τον Σωτήρη Μουστάκα. Δεν ξέρω, παιδιά, ίσως φταίω εγώ.

Ο Μικρός Πρίγκιπας – Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

Με ανάγκασαν να τον διαβάσω στην πρώτη γυμνασίου και από την αρχή αισθάνθηκα κάπως περίεργα που όλοι θεωρούσαν τόσο σημαντικό ένα ανάγνωσμα με ένα ανήλικο και κάπως βλαμμένο twink στο εξώφυλλο. Ήταν χειρότερο απ’ ό, τι είχα φανταστεί – ένιωσα να βυθίζομαι σε ένα αθεράπευτα ροζ σύμπαν με γαλάζια συννεφάκια και μυρωδιά μωρομάντιλου, χωρίς δυνατότητα επιστροφής. Μια ωδή στο basicness, που για κάποιο λόγο θεωρείται θεόπνευστη και βαθιά φιλοσοφική.

Η Κυρία Ντάλογουεϊ – Βιρτζίνια Γουλφ

Μια πλούσια καλοπαντρεμένη milf ακροβατεί ανάμεσα στις αναμνήσεις, τις χαραμισμένες δυνατότητες και το άχαρο παρόν της. Γενικά είναι το απόλυτο fuckup με κρίση μέσης ηλικίας, και γύρω από αυτόν τον άξονα περιστρέφεται όλη η υπόθεση. Δεν με ενόχλησε καθόλου, όμως, αυτό. Το ανυπόφορο είναι ο συνειρμικός τρόπος γραφής που σε πετάει απ’ το ένα σημείο στο άλλο, δημιουργεί εκατό ανοιχτά αφηγηματικά μέτωπα και κατακερματίζει την προσοχή σου. Και πάλι, μάλλον εγώ φταίω, αλλά στο τέλος ήταν σα να μην είχα διαβάσει κάτι ενιαίο, παρά μόνο συγκεχυμένα αποσπάσματα. Σε άλλη γλώσσα.

Έξι Νύχτες Στην Ακρόπολη – Γιώργος Σεφέρης

6 ήταν; Γιατί μου φάνηκαν 100. Άκαρπες περιπλανήσεις και έντεχνα γαμήσια στην Αθήνα, με μια υποψία κάθαρσης να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Εγώ πάντως δεν την βίωσα. Είναι ημερολόγιο; Είναι μυθιστόρημα; Είναι μια λαογραφική καταγραφή με μια στοιχειώδη πλοκή ως εργαλείο; Είναι τα πάντα; Ό, τι κι αν είναι, είναι πολύ κουραστικό και με ταλαιπώρησε.

Advertisements

9 Comments on 5 σπουδαία βιβλία που δεν χρειάζεται να διαβάσεις ποτέ

  1. katarxhn to an einai vivlio kalo h kako einai kathara upokeimeniko thema.kai episis pera apo to thema tou kathe vivliou prepei kaneis na lamvanei up opsi diaforous paragontes gia na to katalavei opos,to xarakthra tou suggrafea,tis sunthikes katw apo tis opoies egrafe kathws kai thn epoxh thn opoia graftike to kathe vivlio! alla oloi oi ellhnares einai eidhmones.eleos!!

    Like

  2. Πολυ ωραια αρχη, ακολουθουν πολλα:
    -Αναζητωντας τον Χαμενο Χρονο Μ.Προυστ (ο μονος χαμενος χρονος ειναι ο δικος σου διαβαζοντας το)
    -Φαουστ, Γκαιτε (Μ επαιρνε ο υπνος σε καθε σειρα)
    -Καφκα Ο Πυργος ( Η εφιαλτικη διαφημιση του Drambuie πραγματικα ωχρια μπροστα του)
    -Ο Γερος και η Θαλασσα Ε.Χεμιγκουει Ζzzzzzzzzz

    Like

  3. Για Κέρουακ και “On the road” με βρίσκεις σύμφωνη.Από τα λίγα βιβλία που άφησα στη μέση με σκοπό να το ξαναδιαβάσω κάααααποια στιγμή αλλά μέχρι τώρα δεν…. Θα σου πρότεινα να διαβάσεις κάτι άλλο από Ντοστογιέφσκι γιατί “Ο Παίκτης” χωρίς να είναι κακό,δεν είναι από τα κορυφαία του.Το έγραψε μέσα σε 26 μέρες άλλωστε,γιατί είχε προπληρωθεί την αξία του και έπρεπε να το παραδώσει,οπότε καταλαβαίνεις τι εννοώ…
    Για “Μικρό Πρίγκηπα” διαφωνώ κάθετα 😛
    Γουλφ,αν κρίνω από το πόσο πολύ ΔΕ μου άρεσαν “Τα κύματα” η ανάρτησή σου με φέρνει ακόμα ένα βήμα πιο μακριά της..
    Του Σεφέρη δεν το έχω διαβάσει.Αυτά

    Like

  4. Δυστυχώς υπέβαλα τον εαυτό μου στο μαρτύριο να διαβάσω το On the road. Άντεξα περίπου το 60% του βιβλίου πριν πάθω παράκρουση απ’ τη βαρεμάρα και την επαναληπτικότητα. Απορώ γιατί είναι τόσο δημοφιλές σ’ αυτούς που το θεωρούν αριστούργημα.

    Like

  5. 5 ”μετρια’ βιβλια” που Πρεπει να διαβασεις

    hitchikers guide to the galaxy – Douglas Adams

    Βιβλος – ΘΕΟΣ

    Silmarilion – ΘΕΑΡΑΣ

    the man in the high tower – Phillip Kindred Dick

    me talk pretty one day – David Sedaris

    Like

  6. Katerina // 13/12/2014 at 12:30 am // Reply

    Εγω πάντως το βιβλίο του Σεφέρη το άφησα όταν στο τέλος μιας ερωτικης(ομοφυλοφιλικης) σκηνής περιέγραφε τη σκατιλα που κατέκλυσε το δωμάτιο….

    Like

  7. “Ever realized how fucking surreal reading a book actually is? You stare at marked slices of tree for hours on end, hallucinating vividly.”

    Like

  8. εμας μας αναγκαζαν να διαβασουμε κατι απαισια στο Modern Greek του IB που αν εισαι και ψαρωμενος μπορουν να σε επηρεασουν κ ασχημα οχι τπτ αλλο

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: